گزارش خبری و تحلیلی در مورد موسسه کنفسیوس چین

عنـوان: 7 گزارش خبری و تحلیلی در مورد موسسه کنفسیوس چین
1.تلاش چین برای تبدیل شدن به ابرقدرت فرهنگی/«موسسات کنفسیوس» چیست- مهر
2.موسسه کنفوسیوس؛ لبه سخت قدرت نرم چین- بی بی سی فارسی 3.افزایش موسسه های کنفسیوس تا سال 2020-رادیو بین المللی چین
4.ایجاد 475 موسسه کنفوسیوس چین در 126 کشور و منطقه جهان- موسسه کنفوسیوس
5.موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین به پل فرهنگ متصل چین و جهان تبدل شده است-رادیو بین المللی چین
6.برگزاری مجموعه فعالیت هایی در انستیتوی کنفوسیوس دانشگاه تهران برای گرامیداشت عید بهار چین-رادیو بین المللی چین
7.چین در دیپلماسی عمومی آمریکا را شکست داد+سند- جنگ نرم
————————–
– خبرگزاری مهر:
تلاش چین برای تبدیل شدن به ابرقدرت فرهنگی/
«موسسات کنفسیوس» چیست
شناسهٔ خبر: 2450896
«هان بان» به عنوان یک موسسه دولتی چین به دانشگاه‌های خارجی پول می‌دهد که مراکز مطالعات فرهنگ و زبان چینی تأسیس کنند تا موجب افزایش قدرت فرهنگی چین شود.
به گزارش جام نیوز به نقل از بی بی سی (BBC)، «هان‌بان» سازمانی دولتی است که وظیفه‌اش تبلیغ و ترویج آموزش زبان چینی در کشورهای دیگر است. در ده سال گذشته یک هدف دیگر هم به اهداف سازمان اضافه شده؛ هدفی که در واقع بخشی از سیاست خارجی این کشور است: تبدیل چین به یک قدرت فرهنگی.
به نوشته وب‌سایت بی بی سی، در اهمیت وظیفه این سازمان همین بس که مقام رئیس آن در سطح معاون وزیر است. از سال ۲۰۰۴ هان‌بان به دانشگاه‌های خارجی پول می‌دهد که مراکز مطالعات فرهنگ و زبان چینی تأسیس کنند. اسم این مراکز را گذاشته‌اند: «مؤسسات کنفوسیوس»

دولت چین به‌جز پول، مدرس‌های چینی هم به دانشگاه‌ها می‌فرستد. در این ده سال در ۴۶۵ دانشگاه از ۱۲۳ کشور دنیا مؤسسه کنفوسیوس تأسیس شده و برنامه‌ای مشابه در صدها دبیرستان خارجی هم اجرا می‌شود.
رسانه دولتی انگلیس می‎افزاید: کل پروژه، نمونه موفقی است از گسترش «قدرت نرم». اما با بزرگ شدن اعداد و ارقام، دغدغه دانشگاهیان غربی هم بیشتر شده است و محققان و مدرسان فکر می‌کنند این پروژه آزادی اندیشه و بیان را در فضای آموزشی به خطر می‌اندازد.
سال گذشته انجمن مدرسان دانشگاه کانادا از همه دانشگاه‌هایی که مؤسسه کنفوسیوس دارند خواست تعطیل‌شان کنند. امسال هم انجمن امریکایی استادان دانشگاه همین را از دانشگاه‌های امریکایی خواست.
در بیانیه این انجمن آمده بود که: «مؤسسات کنفوسیوسی مثل بازوی حکومت چین عمل می‌کنند و در استخدام و اداره دانشگاهیان، انتخاب درس‌ها و تعریف دامنه بحث، اهداف حکومت چین را پیش می‌برند.»

اما مدافعان غربی مؤسسات کنفوسیوس با تأکید بر اینکه کار این مراکز عمدتا آموزش زبان است، ادعای شستشوی مغزی دانشجویان خارجی توسط دولت چین را رد می‌کنند. علاوه بر این، آن‌ها مؤسسات کنفوسیوس را به‌خاطر فراهم آوردن امکان آموزش زبان چینی برای دانشگاه‌هایی که توان مالی راه‌اندازی‌اش را ندارند، بسیار مفید ارزیابی می‌کنند.
استدلال مدافعان این است که کمک مالی دولت چین با انبوه همکاری‌های دیگر در زمینه‎های دولتی و صنعتی تفاوتی ندارد؛ همکاری‌هایی که مدت‌هاست بخش جدایی‌ناپذیر دنیای آکادمیک مدرن است. آن‎ها می‎گویند مؤسسات کنفوسیوس را باید با عمل‌شان سنجید، نه با اصول و معیارهای انتزاعی.
اما در پایان گزارش فوق، بی بی سی با هدف تقویت جناح مخالف چین، این سؤال جهت‌دار را مطرح می‌کند که: «اگر در عمل یک دانشجوی فرضی از ته یک کلاس زبان چینی دست بلند کرد و در مورد استقلال تایوان پرسید، چه؟»
رئیس سازمان هان‌بان پاسخ این سؤال رسانه دولتی انگلیس را با صراحت می‎دهد: «هر مدرسی که ما می‌فرستیم، خواهد گفت: تایوان مال چین است. یک چین بیشتر نداریم. جای تردید نیست.»
– بی بی سی فارسی:
موسسه کنفوسیوس؛ لبه سخت قدرت نرم چین
• 25 دسامبر 2014 – 04 دی 1393

مؤسسه کنفوسیوس در ۱۲۳ کشور کلاس‌های آموزشی و برنامه‌های فرهنگی برگزار می‌کند
ژو لین با تصور رایجی که از مقام‌های چینی داریم فرق دارد.
اول از همه این‌که حاضر شد با بی‌بی‌سی مصاحبه کند. بگذریم که بعدش پشیمان شد و خواست بخش‌های بزرگی از آن‌چه را ضبط کرده بودیم پاک کنیم.
با این همه صرف پذیرفتن مصاحبه چیز نادری است. مقام‌های چینی چون منتخب نیستند، نیازی به رسانه‌های داخلی خودشان هم ندارند، چه رسد به رسانه‌های خارجی. بسیار کم پیش می‌آید یک مقام چینی به انگلیسی مصاحبه کند.
اما این تنها تفاوت خانم ژو با دیگر مقام‌های چینی نیست.
از مشخصه‌های اصلی نظام کمونیستی چین اطاعت و احتیاط است. اما خانم ژو چهره‌ای جنجالی است.
او رئیس “هان‌بان” است، سازمانی دولتی که وظیفه‌اش تبلیغ و ترویج آموزش زبان چینی در کشورهای دیگر است. چنین سازمانی قاعدتا نباید موضوع بحث و جنجال باشد.
اما در ده سال گذشته که خانم ژو مسئول‌اش بوده، یک هدف دیگر هم به اهداف سازمان اضافه شده. هدفی که در واقع بخشی از سیاست خارجی چین است: یعنی تبدیل این کشور به یک ابرقدرت فرهنگی، نه فقط اقتصادی.
کمک مالی

در مؤسسه‌های کنفوسیوس از سازمان مذهبی فالون گنگ اثری نیست
در اهمیت وظیفه این سازمان همین بس که مقام خانم ژو در سطح معاون وزیر است.
از سال ۲۰۰۴ هان‌بان به دانشگاه‌های خارجی پول می‌دهد که مراکز مطالعات فرهنگ و زبان چینی تأسیس کنند. اسم این مراکز را گذاشته‌اند “مؤسسات کنفوسیوس”.
دولت چین به‌جز پول، مدرس‌های چینی هم به دانشگاه‌ها می‌فرستد. در این ده سال در ۴۶۵ دانشگاه از ۱۲۳ کشور دنیا “مؤسسه کنفوسیوس” تأسیس شده.
برنامه‌ای مشابه در صدها دبیرستان خارجی هم اجرا می‌شود. کل پروژه نمونه موفقی است از گسترش “قدرت نرم”. اما با بزرگ شدن اعداد و ارقام، دغدغه دانشگاهیان غربی هم بیشتر شده. محققان و مدرسانی که فکر می‌کنند این پروژه آزادی اندیشه و بیان را در فضای آموزشی به خطر می‌اندازد.
دسامبر سال گذشته انجمن مدرسان دانشگاه کانادا از همه دانشگاه‌هایی که مؤسسه کنفوسیوس دارند خواست تعطیل‌شان کنند. ژوئن امسال هم انجمن آمریکایی استادان دانشگاه همین را دانشگاه‌های آمریکایی خواست.
در بیانیه این انجمن آمده بود که مؤسسات کنفوسیوسی “مثل بازوی حکومت چین عمل می‌کنند” و “چه در استخدام و اداره دانشگاهیان، چه در انتخاب درس‌ها، چه در تعریف دامنه بحث، اهداف حکومت (چین) را پیش می‌برند.”
در مصاحبه با او در مورد دغدغه‌های دانشگاهی‌های غربی پرسیدم. این‌که آیا مدرسان چینی مؤسسات کنفوسیوس تحت کنترل حزب کمونیست هستند یا نه؟
یا این‌که نظرش در مورد قراردادهایی چیست که مدرسان چینی را از عضویت در سازمان مذهبی فالون گنگ که ممنوع است، منع می‌کند؟ آیا چنین ممنوعیتی به معنای این نیست که حزب می‌تواند بر مبنای اعتقادات مذهبی افراد تصمیم بگیرد در دانشگاه‌های غربی درس بدهند یا نه؟
و این‌که اگر دانشجویی در یکی از مؤسسات کنفوسیوس از استادش در مورد یک موضوع حساس – مثلا استقلال تایوان – بپرسد، آن استاد چه باید بگوید؟
البته که دولت چین هم از این انتقادهای فزاینده بی‌خبر نیست. اخیرا رسانه‌های حکومتی به دفاع از مؤسسات کنفوسیوس برخاسته‌اند. اما مصاحبه خانم ژو شاید بهتر از هر چیز دیگری نگاه رسمی چین به این برنامه را آشکار کند.
بی‌تردید بعضی از جواب‌های او آتش بحث را تندتر می‌کند، به‌خصوص دلیلی که برای اطمینان‌اش از استقلال سیاسی مدرسان مؤسسه می‌آورد.
می‌گوید مطمئن است چون هر مدرس باید در پایان دوران خدمت و بازگشت‌اش به چین گزارشی بنویسد و بگوید دانشجوهایش سؤال‌های حساس سیاسی پرسیده‌اند یا نه.
از نظر منتقدان خانم ژو، چنین گزارشی بیش از آن‌که یک ارزیابی بی‌طرفانه باشد، گواه همان مداخله سیاسی است که می‌خواهد تکذیب‌اش کند.
در مورد فالون گنگ هم می‌گوید جای نگرانی نیست – صرفا قانون چین است.
مداخله ‘غیرقابل‌قبول’

مقام‌های چینی می‌گویند کسی در کار مؤسسه‌های کنفوسیوس مداخله سیاسی نمی‌کند
ژوئیه امسال خود خانم ژو هم بحث‌برانگیز شد. او و گروهی از کارکنان‌اش برای شرکت در یک کنفرانس دانشگاهی به پرتغال رفتند. سازمان او یکی از حامیان مالی کنفرانس بود، اما وقتی برنامه کنفرانس را دید متوجه شد که یک حامی دیگر کنفرانس یک سازمان آموزشی تایوانی‌ است که در برنامه تبلیغ هم کرده.
خانم ژو با این استدلال که اشاره به آن سازمان “سیاسی‌” است، به کارمندان‌اش دستور داد کتابچه‌های برنامه کنفرانس را جمع کنند و به خانه مدرس یکی از مؤسسات کنفوسیوسی ببرند.
بعد از کشمکش فراوان با برگزارکنندگان کنفرانس، کتابچه‌ها را برگرداندند. در حالی‌که چهار صفحه هر کدام کنده شده بود.
مدیر کنفرانس بیانیه‌ای داد و این کار را “مداخله” در فعالیت‌های یک نهاد مستقل آموزشی، و “به‌تمامی غیرقابل‌قبول” خواند.
وقتی در مورد کنفرانس پرتغال از خانم ژو پرسیدم، اعتراض کرد و گفت این موضوع در فهرست موضوع‌هایی نبوده که از قبل برایش فرستاده بودم.
مصاحبه که تمام شد، با معاون و مسئول روابط عمومی‌اش بیش از یک ساعت ما را نگه داشتند و خواستند که بخش مربوط به پرتغال را همان‌جا پاک کنیم. استدلال‌اش این بود که برای انجام مصاحبه فریب‌اش داده‌ایم.
همه رسانه‌ها می‌دانند که مقام‌های چینی پیش از موافقت با درخواست مصاحبه فهرستی از سؤال‌ها می‌خواهند. اما بی‌بی‌سی همواره تأکید می‌کند – از جمله در همین مورد – که حاضر است طرح کلی و موضو‌ع‌های مورد بحث را بفرستد، اما سؤال‌های مشخص را نه.
روایتی که خانم ژو از کنفرانس پرتغال در مصاحبه گفت، با روایت مدیر کنفرانس زمین تا آسمان فرق می‌کند و در حقیقت روایت ثبت شده مهمی است از موضوعی که جنبه نفع عامه دارد.
به هر روی، ما حاضر نشدیم فیلمی را که گرفته بودیم پاک کنیم.
نیاز مالی
مدافعان غربی مؤسسات کنفوسیوس می‌گویند کار این مراکز عمدتا آموزش زبان است، بنابراین دولت چین امکان این‌که بخواهد دانشجوهای خارجی را شست‌وشوی مغزی بدهد ندارد.
علاوه بر این، مؤسسات کنفوسیوس بسیار مفیدند چون امکان آموزش زبان چینی را برای دانشگاه‌هایی که توان مالی راه‌اندازی‌اش را ندارند فراهم می‌کند.
استدلال این مدافعان این است که کمک مالی دولت چین با انبوه هم‌کاری‌های دیگر – دولتی و صنعتی – فرقی ندارد. هم‌کاری‌هایی که مدت‌هاست بخش جدایی‌ناپذیر دنیای آکادمیک مدرن است.
خانم ژو می‌گفت مؤسسات کنفوسیوس را باید با عمل‌شان سنجید، نه با اصول و معیارهای انتزاعی.
اما سؤال این است که اگر در عمل یک دانشجوی فرضی از ته یک کلاس زبان چینی دست بلند کرد و در مورد استقلال تایوان پرسید چه؟
پاسخ خانم ژو روشن است: “هر مدرسی که ما می‌فرستیم خواهد گفت تایوان مال چین است. یک چین بیشتر نداریم. جای تردید نیست.”
– رادیو بین المللی چین:
افزایش موسسه های کنفسیوس تا سال 2020
رییس مرکز اصلی موسسه کنفسیوس چین اعلام کرد تا سال 2020 در 500 شهر بزرگ در سراسر جهان شعبه خواهیم داشت تا بتوانیم زبان و فرهنگ چین را از این طریق ترویج کنیم.
شو لین رییس مرکز اصلی موسسه کنفسیوس گفت: ما تصمیم داریم تا به منظور پاسخگویی به تقاضای رو به رشد برای ترویج زبان و فرهنگ چینی، توانایی موسسه را گسترش دهیم و کیفیت آن را بهبود بخشیم.
شو گفت: در حال حاضر 400 موسسه کنفسیوس در 100 کشور و منطقه وجود دارد. وی در ادامه افزود: این رقم در سال های آینده به 500 موسسه خواهد رسید و تعداد کلاس های کنفسیوس تا سال 2015 به 1000 کلاس با 1.5 میلیون دانش آموز افزایش خواهد یافت. هان بان تصمیم دارد تا یک استاندارد یکپارچه و تعدادی معلم آموزش دیده را برای ترویج بهتر زبان و فرهنگ چینی اجرا کند.
وی گفت: هان بان با وجود کمبود معلم های حرفه ای و مواد آموزشی، تا کنون 10.000 معلم حرفه ای را داوطلبانه به موسسه ها و کلاس های کنفسیوس خارج از مرزهای کشور فرستاده است.
شو گفت: به هر حال هان بان در نظر دارد تا معلم های جدیدی را آموزش دهد، و پایگاهی داوطلبانه تاسیس کند، همچنین توسعه کتاب های درسی و موارد دیگر آموزشی را توسعه دهد. البته سرویس های آن لاین ما هم برای پاسخگویی به تقاضا در خارج از کشور برای آموزش فرهنگ و زبان چینی توسعه بیشتری خواهد یافت.
شو در ادامه گفت: هان بان به برخی از شعبه های کنفسیوس همانطور که برای شروع کردن زبان پیشرفته چینی و برنامه مطالعات چین معاصر کمک خواهد کرد، برای تاسیس موسسه های بیشتر که بر روی طب سنتی چین،هنرهای رزمی، آشپزی چینی و هنرهای دیگر تمرکز دارند نیز کمک های لازم را دریغ نخواهد داشت.
ما همچنین کمک می کنیم تا موسسه ها و کلاس های کنفسیوس با سیستم آموزشی ملی کشور میزبان ادغام شوند، تا دانش آموزان آن کشورها به یادگیری بیشتر در این زمینه علاقه مند شوند.
برنامه موسسه کنفسیوس از سال 2004 آغاز شد. موسسه کنفسیوس و کلاس های کنفسیوس، از نام فیلسوف چینی به نام کنفسیوس برگرفته شده است. و هدف این موسسه ترویج زبان و فرهنگ چینی در کشورهای خارجی است.
– موسسه کنفوسیوس:
ایجاد 475 موسسه کنفوسیوس چین در 126 کشور و منطقه جهان
2014-12-08 15:57:38

گزارشی از نهمین نشست موسسات کنفوسیوس که در شهر شیامن در شرق چین برپا شده حاکی از آن است که در 10 سال گذشته، این کشور در 126 کشور و منطقه جهان، 475 موسسه و 851 کلاس کنفوسیوس را راه اندازی کرده و 3 میلیون و 450 هزار نفر برای یادگیری در آن ها ثبت نام کرده اند.
به منظور تعمیم زبان چینی و گسترش نفوذ زبان و فرهنگ چین، این کشور از سال 2004 راه اندازی موسسات کنفوسیوس که یک نهاد آموزشی غیر انتفاعی است در کشورهای جهان آغاز کرده است.
با این اقدام، 61 کشور و اتحادیه اروپا آموزش زبان چینی را در برنامه سیستم آموزش ملی قرار داده و شمار دانشجویان زبان چینی در سراسر جهان به 100 میلیون نفر رسیده است، این رقم در مقایسه با 10 سال پیش 3.3 برابر شده است.
– رادیو بین المللی چین:
موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین به پل فرهنگ متصل چین و جهان تبدل شده است
چندی پیش مراسم گرامیداشت پنجمین سالروز گشایش موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین در پکن برگزار شد. طی پنج سال گذشته، در مجموع 12 موسسه کنفوسیوس در کشورهایی چون کنیا، بنگلادش، پاکستان و ایتالیا تاسیس شده است که بیش از 12 هزار زبان هنگی میان چین و جهان تبدیل شده است.

در سال های اخیر، همزمان با ارتقای جایگاه چین در جامعه جهانی و تقویت توانایی اقتصادی و فرهنگی چین، زبان چینی نیز در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفته و یادگیری این زبان در سراسر جهان روز به روز رواج یافته است. بسیاری دوستان خارجی مشتاق آشنایی با فرهنگ چین هستند، و این در حالی است که دولت و مردم چین نیز می خواهند به تبادلات فرهنگی چین با جهان کمک کنند. از این رو، با همکاری دفتر ملی ترویج زبان چینی در جهان، موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین در دسامبر سال 2007 گشایش یافت.
وانگ گنگ نیان، رییس رادیو بین المللی چین در این مورد گفت: رادیو بین المللی چین در پنج سال گذشته، با استفاده از برتری حضور زبان های مختلف دنیا در این رادیو، و با اجرای ایده “آموزش زبان چینی به زبان مادری مخاطبان” 12 موسسه کنفوسیوس تاسیس کرد که علاوه بر آموزش زبان چینی، فعالیت های فرهنگی متنوعی نیز برگزار می کند. در حال حاضر، موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین به صحنه معروف تدریس زبان چینی و تبلیغ فرهنگ چین تبدیل شده است.
او تصریح کرد: رادیو بین المللی چین، رادیوی ملی این کشور است که با استفاده از 61 زبان زنده دنیا، چین را به جهانیان معرفی می کند و بسیار مورد استقبال و پسند مخاطبان قرار می گیرد. ما در آینده ضمن ادامه پیشبرد تاسیس این مرکز در کشورهای مختلف، بیش از پیش دامنه کلاس های موسسه را گسترش داده و آن را به سکوی چند جانبه رسانه ای برای تبلیغ زبان چینی، و تحقق فرهنگ بومی تبدیل می کنیم.
بیش از 120 نفر، از جمله مقامات اداره ملی رادیو، تلویزیون و سینمای چین، دفتر ملی ترویج زبان چینی در جهان و برخی دیپلمات های خارجی در این مراسم شرکت کردند.

شی لین، رییس دفتر ملی ترویج زبان چینی، ضمن عالی ارزیابی کردن دستاوردهای بزرگ موسسه کنفوسیوس، پشتیبانی بیشتر کشور از این موسسه را اعلام کرد و گفت: در آینده، ما به همکاری ها با رادیو بین المللی چین در امور مربوط به موسسه ادامه می دهیم و ارتباط نزدیک خود را حفظ می کنیم. آرزومندیم که این موسسه، بیش از پیش فعال تر و موفق تر شده و همچون کبوتر صلح به مناطق مختلف جهان پرواز کند.
موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی که در نپال تاسیس شد، تاکنون بیش از 700 دانش آموز به خود جلب کرده است.
مهنه کومر مسکی، سفیر نپال در چین در گفت و گو با رادیو بین المللی چین گفت: بسیار خوشحالم که در مراسم گرامیداشت پنجمین سالگرد افتتاح موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین حضور دارم. می دانم این موسسه در سراسر جهان شناخته شده است و از طریق تدریس زبان چینی و ترویج فرهنگ چین، صحنه ای برای تبادلات چین و جهان ایجاد کرده و به پیشرفت و دستاوردهایی بزرگ دست یافته است. اکنون افرادی که به زبان چینی و فرهنگ و تمدن چین علاقه دارند، از طریق موسسه کنفوسیوس رادیو بین المللی چین با این کشور آشنا می شوند و روز به روز به شمار آن ها افزوده می شود. امیدواریم که این موسسه در آینده به موفقیت و رشدی سریع برسد.
– رادیو بین المللی چین:
برگزاری مجموعه فعالیت هایی
در انستیتوی کنفوسیوس دانشگاه تهران برای گرامیداشت عید بهار چین
انستیتوی کنفوسیوس دانشگاه تهران به مناسبت فرا رسیدن عید بهار چین مجموعه فعالیت هایی برای تبلیغ فرهنگ این کشور برگزار می کند.
بعد از ظهر پنجشنبه 15 بهمن مسابقات ووشو به مناسبت عید بهار چین در انستیتوی کنفوسیوس دانشگاه تهران با حضور علاقه مندان ووشو از سراسر ایران برگزار شد.

برادران دو قلو از استان مرکزی در این مسابقات جداگانه به قهرمانی در دسته خود رسیدند. یکی از آنها به خبرنگار رادیو بین المللی چین گفت:
«هفده سال دارم و 5 سال است که مشغول تمرینات ووشو بوده ام. هر روز یک و نیم ساعت را صرف تمرینات ووشو می کنم. دلم می خواهد به چین سفر کنم. چین کشور خوبی است و شنیده ام که با سرعت بالایی در حال رشد است و آثار باستانی زیادی هم دارد. همۀ ما می خواهیم به این کشور برویم و آن را از نزدیک ببینیم.»

ناصر ابوالقاسمی رئیس انجمن ووشوی ایران و مسئولان انستیتوی کنفسیوس دانشگاه تهران جوایز و هدایای دفتر ملی زبان چینی وابسته به چین را به برندگان مسابقات اهدا کرد.

از فعالیت های دیگری که انستیتوی کنفوسیوس دانشگاه تهران به مناسبت عید بهار چین برگزار کرد، می توان به آموزش ووشو به کودکان ایرانی اشاره کرد. صبح جمعه گروهی از دختران نوجوان ایرانی به دعوت این انستیتو در پارک لاله تهران گردم هم آمده و به فراگیری فنون ووشو پرداختند. کونگ فو کاران چینی انجمن بوکس «شیان شین»، برخی فنون شائو لین (به معنی نوعی ووشو با تقلید از حرکات جانوران) را به آنها یاد داده و علاقه و توجه شهروندان تهران را به خود جلب کردند. این کودکان پس از آموزش ووشو مهمان معلمان چینی شده و از آنها نحوۀ درست کردن«جیائو زی» (دلمۀ خمیر برنج)، نوشتن اندیشه نگارهای چینی، و رقص شیر را یاد گرفتند.

– پایگاه اطلاع رسانی جنگ نرم www.softwarinfo.com:
چین در دیپلماسی عمومی آمریکا را شکست داد+سند

سناتور ریچارد لوگار در گزارشی که به کنگره ارایه داد، ضمن مقایسه دیپلماسی عمومی چین و آمریکا، اثبات کرد که در این منازعه آمریکا قافیه را باخته است.
به گزارش خبرنگار جنگ نرم مشرق، سناتور ریچارد لوگار در گزارشی به مقایسه دیپلماسی عمومی چین و آمریکا می پردازد و بر اساس آمار و ارقام نشان می دهد که در این منازعه آمریکا از چین شکست خورده است.
بر اساس این گزارش: «چین برنامه دیپلماسی عمومی شدیدی را در پیش گرفته که در آن از چین یک کشور باستانی مهربان و به دور از واقعیات خشن زندگی مدرن را به تصویر می کشد. اما ما در این حوزه از سیاست خارجی از سوی چین متحمل خسارات زیادی شده ایم؛ چون چین می تواند از باز بودن نظام آمریکا بهره برده و پیام خویش را به طرق گوناگون گسترش دهد اما تلاشهای ما را به علت بسته بودن نظامش عقیم کند.»
خبرگزاری چینی زین هووا شینهوا، در این زمینه با ارایه مطلبی به عنوان«دیپلماسی عمومی آمریکا و چین: یکی دیگر از نقایص آمریکا» می نویسد: این گزارش که توسط پل فولدی عضو متخصص ارشد کمیته روابط خارجی سنا نوشته شده است به دیپلماسی عمومی چین و مقایسه آن با دیپلماسی عمومی آمریکا می پردازد.
این سومین گزارشی است که از سوی سناتور لوگار به منظور تقویت دیپلماسی عمومی حمایت مالی می شود. در حالی که دو گزارش پیش یکی در مورد شورای مدیران پخش (6/2010) و دیگری در مورد مراکز آمریکا (2/2009) بود.
این گزارش نه تنها از تلاش وسیع، گسترده و پرهزینه چین در درگیر ساختن مخاطبان خارجی پرده بر می دارد بلکه فرصتهای از دست رفته و باقیمانده برای آمریکا را نیز مشخص می کند.
این گزارش یکی دیگر از پژوهشهای و تفاسیر مربوط به بعد مهمی از سیاست درگیرسازی جهانی آمریکاست. این گزارش به تعامل آمریکا و چین می پردازد.
این گزارش ادامه می دهد: «فاصله بین آنچه چین می گوید و آنچه عمل می کند باید مجال ما را برای دیپلماسی عمومی فراهم تر کند. اما نگاه به آمار نشان می دهد که کدام کشور به دیپلماسی عمومی بیشتر ارج می نهد: از لحاظ مراکز فرهنگی، چین در آمریکا بیش از 70 موسسه کنفوسیوس دارد، در حالی که آمریکا تنها 5 موسسه دارد. از لحاظ دسترسی به رسانه، خبرگزاری چینی زین هووا در امریکا 75 خبرنگار دارد در حالی صدای آمریکا با محدودیت دو خبرنگار مواجه است. از نظر فرصتهای از دست رفته هم می توان به نمایشگاه جهانی شانگهای در 2010سال و 2012 اشاره نمود.»

پایان